Jonny heeft een persoonlijk record op de marathon van 2:10:03 en was in 2020 Brits kampioen op de marathon. Hij eindigde als zesde voor Team England op de Commonwealth Games marathon in Birmingham in 2022 en was aanvoerder van het Britse en Noord-Ierse team op de wereldkampioenschappen atletiek op de weg in 2023.
Moeilijk! Na de teleurstelling van het missen van de Olympische QT moet ik echt een nieuw doel vinden om naartoe te werken, want dit is de afgelopen 8 jaar mijn belangrijkste focus en brandstof geweest. Ik denk nog steeds dat ik binnen de 2:09:00 kan lopen op de marathon en ik heb mijn zinnen gezet op het clubrecord van Liverpool Harriers van 61:39 op de halve marathon, maar verder is mijn belangrijkste doel om te blijven genieten van hardlopen en racen. Beetje flauw, ik weet het, maar soms nemen we het voor lief.
Ik wil graag tot ver in de dertig blijven hardlopen en misschien zelfs kijken hoe mijn lichaam er op mijn veertigste voor staat als ik het Britse v40 marathonrecord wil verbreken. Ik probeer zoveel mogelijk wedstrijden te winnen en wat meer te reizen om te racen.
Mijn leven is de afgelopen 14 maanden enorm veranderd wat betreft de balans tussen training, gezin en werk. We zijn veel flexibeler wat betreft wanneer we hardlopen (mijn vrouw loopt ook), dus we lopen vaak op verschillende tijdstippen gedurende de dag in plaats van een vaste routine te hebben waar we ons aan houden zoals we voorheen hadden. Structuur en routine zijn belangrijk, maar mijn leven is nu een beetje anders en de flexibiliteit is nu belangrijker geworden. Vaak beslissen we 's ochtends, als we wakker worden, wie er als eerste gaat hardlopen. Het is misschien niet volgens het boekje, maar we doen het voor onszelf. Het is gewoon één grote estafette met een 1-jarige als estafettestokje. Het gebruik van de Noble Pro is ook een levensredder geweest; de mogelijkheid om op de loopband te kunnen hardlopen terwijl Evie in haar wipstoeltje of iets dergelijks zit, is essentieel geweest om het afgelopen jaar een hoog trainingsniveau te kunnen handhaven.
2:09:06 lopen op 37-jarige leeftijd is een klasse apart! En ik finishte ook nog eens als eerste en tweede met mijn vaste trainingspartner Ross Millington bij de marathon van Manchester. Maar waarschijnlijk finishte ik ook als eerste Brit bij de Elite-only marathon van Londen in 2020. Meer vanwege de voorbereidingen, de voorbereidingen tijdens een pandemie en de zware omstandigheden op de dag zelf.
Normaal gesproken twee keer per week, en ja, ik zal de krachttraining afbouwen naarmate mijn kilometers toenemen en ik belangrijke marathonblokken bereik. Dit is deels opzettelijk, deels gedreven door vermoeidheid (en een verlies aan liefde voor de sportschool door de jaren heen, eerlijk gezegd!). Naarmate ik ouder word, is krachttraining echter belangrijk, dus het is een van mijn doelen om krachttraining te behouden en er de komende jaren een belangrijker onderdeel van mijn wekelijkse trainingsplan van te maken.
Ik ben dol op progressieve lange duurlopen. Ik geniet gewoon van het gevoel om het tempo op te voeren en de druk op te voeren tijdens een lange duurloop, omdat ik denk dat dit ook het meest overeenkomt met de eisen van de laatste fase van een marathon. Niets kan je echt voorbereiden op hoe de laatste 5 km van een marathon voelen, maar dit komt er wel het dichtst bij in de buurt!
Niet specifiek, ik eet gezond en gebalanceerd, en dat zou, net als bij veel mensen, beter kunnen. Ik ben een zoetekauw en zou zeker meer fruit en groenten kunnen eten, maar het leven draait om balans en het is belangrijk om de calorieën binnen te krijgen voor wat extra brandstof voor het vuur. Mijn goede vrienden noemen me soms Meneer Beige, hopelijk is dit gebaseerd op mijn dieet en niet op mijn persoonlijkheid!
Ik zou dolgraag tegen Geoff Smith racen, die in een heel ander tijdperk dan ik voor dezelfde club heeft geracet. Geoff had clubrecords van de 3000 meter tot de marathon en ik had graag tegen hem geracet, want hij wist absoluut hoe hij wedstrijden moest winnen. (Geoff won Boston in 1984 en 1985, nog voordat ik geboren was!)
Alleen als ik geblesseerd was. Ik zwom vroeger veel in mijn tienerjaren en begin twintig, maar nu niet meer zo vaak. Ik ben nooit echt een fietsliefhebber geweest, ik denk dat dat deels komt doordat ik het associeer met blessures en het niet kunnen hardlopen.
De hele dag rondjes!
Ik denk dat afwisseling belangrijk is, ja. Als ik heuvelintervallen loop, loop ik graag op verschillende hellingen, zolang ze maar 'loopbaar' zijn. Als het te steil is, denk ik dat ik mijn loopstijl te veel verander en dat ik wat omzet verlies. Ik heb een paar heuvels in de buurt die ik het liefste doe, elk met een iets andere helling.
Aan het begin van mijn carrière zou het mijn hoofd en mindset zijn geweest. Steve Vernon, mijn vorige coach, heeft me hier enorm bij geholpen en me beter in mijn hoofd laten werken. Nu is het belangrijk om slim te zijn en niet te hard te pushen. Ik maak me hier nog steeds schuldig aan, ondanks dat ik anderen via mijn coaching dagelijks vertel het niet te doen. Ik zou ook kunnen verbeteren in de sportschool, want dit is één aspect waar ik het afgelopen jaar niet consistent genoeg mee ben geweest. Ook mijn dieet zou verbeterd kunnen worden, dat zijn er drie!
Ik ben veerkrachtig en heb in de loop der jaren geleerd om tegenslagen te overwinnen. Ik heb altijd hard moeten werken voor mijn succes, ben nooit van nature de meest getalenteerde geweest en daar ben ik echt trots op.
Geniet ervan! In de beginjaren van mijn carrière heb ik mezelf te vaak te veel druk opgelegd. Focus op het proces en niet op het resultaat. Wees altijd nederig en beschouw hardlopen nooit als vanzelfsprekend!
Voetbal, Liverpool kijken, wandelen met mijn hond (Buncus) en tijd doorbrengen met mijn gezin. Ik zou graag willen zeggen dat er meer was, maar eerlijk gezegd gebeurt er niet veel meer in het leven van een marathonloper.
Zowel Steve Vernon als Ross Millington, maar ook Geoff Smith van mijn club, hebben bij Liverpool Harriers de lat zo hoog gelegd voor toekomstige generaties.
Ik was altijd betrokken bij zowel voetbal als zwemmen toen ik opgroeide, en pas toen ik naar de middelbare school ging en wat meer veldlopen ging doen, besefte ik dat ik er 'best goed' in was. Ik was nooit dominant als junior en alleen al het halen van het districtsteam werd altijd als een succes beschouwd, laat staan dat ik iets op nationaal niveau deed. Na het onder 16-seizoen stopte ik met voetballen en in deze fase begon ik meer te hardlopen.
Wedstrijden hadden voorrang op voetbalwedstrijden, maar ik had toen geen echte structuur of kennis van wat ik deed. Pas toen ik op mijn 17e naar Liverpool Harriers verhuisde, begon ik hardlopen serieuzer te nemen en meer op de baan te racen. Ik had het geluk dat ik rond mijn 21e met Dave Evans kon samenwerken. Dave veranderde me van een goede atleet in een atleet die op nationaal niveau kon presteren. Hier won ik universiteitstitels en U23-kampioenschappen over de 5000 meter. Met een paar goede trainingspartners kon ik me ontwikkelen bij Liverpool Harriers en uiteindelijk 'prof' worden toen ik tekende bij New Balance en overstapte naar Team New Balance Manchester. Toen besefte ik dat ik 'goed' was.
door:
